Cechy racjonalnej współpracy między rodziną a szkołą cz. 7

W ten sposób sformułowana i ugruntowana została na podstawach prawnych metoda realizacji idei współpracy rodziny i szkoły z uwzględnieniem najszerszych zadań wychowawczych przy całkowitym lojalnym uszanowaniu kompetencji i autorytetu czynnika szkolnego. Stało się to, zanim jeszcze w wielu innych ośrodkach społecznych, czy wśród sfer szkolnych i oświatowych zaczęto w ogóle poważniej o potrzebie tej współpracy mówić. Stąd polskie Zrzeszenia Rodzicielskie słusznie mają prawo utrzymywać, że inicjatywa organizacyjnego na terenie całego kraju zbliżenia rodziny i szkoły oraz ich zharmonizowanego współżycia z wyraźnym uwzględnieniem strony wychowawczej wyszła od nich, nie mogą tedy żadną miarą być pomówione, jak się to tu i ówdzie praktykuje, o jakieś odśrodkowe w tej dziedzinie tendencje.

Ale poza momentem stworzenia terenu współpracy ze szkołą Koła Rodzicielskie posiadają i inne cechy, nie obojętne dla szkoły, które każą przypisać im wielkie walory w pracy społeczno-wychowawczej.

Przede wszystkim mają one wszędzie tam, gdzie bezwład i bierność nie zabijają twórczej siły miejscowego społeczeństwa, stałe źródło inicjatywy i stałą siłę motoryczną w postaci rodziców, którzy poprzez moment uczuciowy, wiążący ich z własnym dzieckiem, interesują się innymi dziećmi, a więc młodzieżą danej szkoły, a dalej młodzieżą w ogóle; którzy podobnie poprzez bliską im szkołę swego własnego dziecka uczą się zajmować innymi szkołami i sprawą szkolnictwa w ogólności, którzy tym samem niepostrzeżenie, niejako niechcący, poczynając od motywów czysto osobistych, wprzęgają się do roboty publicznej.

One Comment
  1. Reklama
    Styczeń 27, 2018 |