Ogólny front wychowawczy cz. 3

Przeciwstawienie się takim przejawom zła — naturalnie w granicach norm praworządności i dobrego obyczaju — nastawianie życia na właściwe tory w dziedzinie wychowania młodych pokoleń, jest nie tylko przyrodzonym prawem ich sumienia, ale ich niezaprzeczonym obowiązkiem obywatelskim.

Z powyższych przesłanek wypływają dwie konsekwencje : pierwsza, do której przychodzimy, z trzeciej już strony rzecz rozważając, że szkoła i rodzina, aby móc i samym spełnić swoje zadanie i na całokształt stosunków wychowawczych należny im wpływ wywierać, muszą wpierw ściśle z sobą się porozumieć oraz w sposób racjonalny, celowy i odpowiadający stanowisku obydwóch stron współpracę swoją ułożyć; druga, że muszą wytworzyć taką platformę pracy, na której by mogły i z sobą wewnętrznie móc stale być w kontakcie, i z której, jak z wyniosłego wzgórza, ogarnąć by mogły cały horyzont pracy wychowawczej z jej wszystkimi wymienionymi wyżej czynnikami i do każdego z nich w razie potrzeby trafić, koordynując w ten sposób cały front wychowawczy.